San Cristobal de Las Casas’ta Zipline

San Cristobal de Las Casas’ta Zipline

Meksika’nın en kendine has şehirlerinden bir tanesi San Cristobal de Las Casas’ta zipline alternatif etkinliklerin başında geliyor.

Zipline için Parque El Encuentro doğal parkına adım atmamızla birlikte bizi 7 yaşındaki Juanita selamlıyor, yerlere serdiği çam yaprakları ile. Tzotzil halkının inanışına göre; her evin kapısında hoşgeldiniz yazan paspaslar olduğu gibi, ormanında girişinde otlar ve çam yaprakları olur misafirlerini karşılamak için. Aynı kiliselerinde yerlere serdikleri gibi.

Ormana girmemizle birlikte hikayelerin ve eski inanışların içerisinde yerimizi alıyoruz. Patikalara varmadan önce, oldukça geniş bir kamp alanından geçiyoruz. Çoğunlukla yerel halkın tatillerinde kullandığı bir kamp alanı, yerlerinde tek bir izmarit, tek bir gazoz kapağı bile olmayan bir kamp alanı. Bu kadar eğitimden mahrum kalmış bir halk, aynı zamanda nasıl bu kadar çevreye duyarlı olabilir diye düşünüyorum. Soruyorum Juen’e nasıl oluyor diye. “Tzotzil halkı eğer ormana saygısızlık ederlerse ya da herhangi bir zarar verirlerse cezalandırılacaklarına inanıyorlar, bu nedenle gitmeden önce tüm çöplerini topluyorlar” diyor. Hatta ormana girmeden önce, ormanın koruyucusu Juanita’dan izin istiyorlar. Eğer izin almadan girerlerse, ormanda başlarına herhangi bir kaza gelebilirmiş. Ben izin almadım girerken ama Juanita’nın beni anlayacağını düşünüyorum.

trekking-sancristobal

İnanışa göre sadece tamamen saf varlıklar ormanın bir parçası olabilir. Bir ağaç, bir çiçek, bir böcek, belki bir kuş. İnsanlar çoğunlukla karakterleri dolayısıyla ormanın bir parçası olmayı beceremezler. Juanita bundan 200 yıl önce 7 yaşında iken ormanın girişinde ailesi ile birlikte yaşıyormuş. Bir gün ortadan kaybolmuş. Aramışlar, taramışlar ama bir türlü bulamamışlar. O an anlamışlar ki, Juanita saflığı dolayısıyla, ormanın bir parçası haline gelmiş. O günden itibaren Juanita ormanın koruyuculuğunu üstlenmiş. Adımlarımı usul usul atarken, Juanita’yı görüp göremeyeceğimi düşünüyorum. Derler ya uslu bir çocuk olursan şirinleri görebilirsin diye, acaba ben de Juanita’yı görebilir miydim?

Patikanın bittiği noktada ilk zipline hattına ulaşıyoruz. Aklımda Juanita, karşımda 50m yükseklikte bir halat. Heyecanla atlıyorum. Ne olup bittiğini anlayamadan karşıya varıyorum bile. Diğer hatta doğru ilerliyoruz usul usul. Üzerimdeki uyuşukluk gitmiş, yükselen bir heyecan var vücudumda.

kopru

Juen anlatmaya devam ediyor. Günlerden bir gün çok zengin bir adam ormandan bir arazi almış. İşleteceği maden için toprağı kazmaya ve ağaçları kesmeye başlamış. Orada yaşayan canlıları umursamadan. 2 küçük oğlu ile birlikte eğlenirken ormanda, yanlarına su getirmemişler ve ormanın içinden geçen nehirden su içmişler. Birkaç gün sonra ise çocuklar rahatsızlanmış, yataklarından çıkamaz hale gelmişler. Zengin adam, çocuklarını kaç doktora götürdüyse de, ne kadar çok para harcasa da çocukların rahatsızlarının ne olduğunu hiçbir doktor anlamamış. Çocuklar fiziksel olarak sağlıklı gözükse de, yataktan çıkamaz haldelermiş. Adam kara kara ne yapacağını düşünüp, ormanın içerisinde turlarken, bir kayanın üzerinde uyuyakalmış. Rüyasında Juanita’yı görmüş ve ondan yardım istemiş. Juanita çocukların rahatsızlıklarını geçirebileceğini ama maden çalışmalarını sonlandırmasını ve ormana zarar vermekten vazgeçmesini istemiş. Adam ne kadar paragöz olsa da, çocuklarının iyiliği için kabul etmiş. Madeni kapatmış, tahribatı durdurmuş ve çocuklar sağlıklarına kavuşmuşlar. Bulunduğumuz noktadan Juen bize eski madenin yerini gösteriyor. Gerçek mi bu hikaye acaba?

Hikayenin bitmesinden az bir süre sonra ikinci hatta varıyoruz. Bu sefer son derece hazırım. Neyle karşılacağımı biliyorum ve manzaranın keyfini çıkartmak istiyorum. Öncekine göre daha kısa bir hat olsa da, daha çok keyif alıyorum.

Juanita’nın hikayesini dinledikten sonra acaba başka nasıl hikayeler var diye merak ediyorum. Daha çok duymak ve bilmek istiyorum. Juen bu sefer ormanın güzelliğinden dolayı ruhlarımızın bir parçasının ormanda kaldığını ve çıkarken adımızı bağırıp, ruhumuzu geri çağırmamız gerektiğini söylüyor. Aksi takdirde, Juanita’nın yerini alabilirmişiz.

Üçüncü hattın ardından kısa bir yürüyüş ile parkur sonuna varıyoruz. Heyecanla neler hissettiğimizi tartışırken adımı seslenip ruhumu geri çağırmayı unutuyorum. Juanita kadar saf olmadığım için, yerini alamam nasıl olsa, varsın ruhumun da bir parçası ormanda kalsın…

Diğer meksika yazıları için;
http://bilinmeyenrota.com/gezi/k-amerika/meksika/

Diğer doğa sporları yazıları için;

http://bilinmeyenrota.com/adrenalin/

 

Yorum ( 3 )
  1. Gokhan Hepsen
    13/12/2016 at 10:35
    Cevapla

    ehehe süper olmuş bu 🙂 Juanita’ya çok selam 🙂

  2. Rota Senin
    17/12/2016 at 21:33
    Cevapla

    Eğlenceli bir aktivite olmuş 🙂 Bol gezmeler!

  3. Gezemedik Dünyayı Yaa
    21/12/2016 at 19:48
    Cevapla

    youtube thumbnailine dikkat etmelisin tuğçe kötü çıkmışsın
    Tuğçe sen tur rehberliği yapsan hem gezer hem para kazanırdın.Ama bilindik tur şekli değil, 8 veya 10 kişilik butik turlar. Dünyayı 36.000 tl ye 13 ay gezen 2 mühendis bunu işi yapıyordu en son.

Bir cevap bırakın
Captcha Captcha güncellemek için resime tıkla

tugce makarnaci